Andy y Lucas eta La Oreja de Van Gogheko kasuak aipatuta, zalegoaren erradikalizazioa eta gorroto diskurtsoen gorakada azpimarratu ditu kazetariak: “Leire maite duzu ala Amaia maite duzu, aukeratu egin behar da. Fan nerabe moduan gabiltza etengabe. Sare sozialen intentsitateak ilusio bat eragin digu: munduak ezin duela gure iritzia galdu. Hala, indibidualtasunaren gorazarre horretatik, artistei gure espektatibak betetzeko agintzen diegu. Ezin gara euren lekuan jarri: fanatikoak bere desioan baino ez du pentsatzen. Ez dio bere idoloaren benetako egoerari erreparatzen”.
Aipatutako erradikalizazioan nostalgia elementu garrantzitsua den arren, etorkizuneko promesei ere eragiten die. Valeria Castroren kasuan, zaleen eta industriaren oniritzia duen musikari gazte baten ospea egun batetik bestera aldatu zen OTko zuzenekoaren ondotik. “Ez gara gai autokritika egiteko, hainbeste seinalatzen dugu artista gupida bidetik ahazten dugula. Valeriaren kontrako irainek bere bira atzeratzea eragin dute. Zarata biralak, minoritarioa izan ohi den arren, kutsatu egiten gaitu. Min emateraino”, adierazi du kazetariak.
Ondas bat, ahotsa askatzeko
Geldialdia iragarri eta hilabetera, musikariak Urteko Musika Fenomenoaren Ondas saria jaso du, Guitarricadelafuenterekin batera. Garaikurra eskuratuta, norbere burua zaintzeari buruzko diskurtso hunkigarria egin zuen.
Gurasoei eta amonari eskaini zien saria, eta mikrofono aurreran zegoela aprobetxatuta, honakoa gogorarazi zuen: “Ahotsa ez da materia bizigabea, ahotsa eztarrian bizi da, gertatzen zaigunarekin eta tratatzen garen moduarekin batera, gorputzaren mugekin, finean. Zaratak eta kanpoko estimuluek pentsarazten digute beti aurrera egin behar dela, eta hori oso ondo dagoela uste dut, gure gainetik pasatzen ez den bitartean”.
“Kristaltxo bat naiz, asko igartzen zait dena, eta gardentasun honetatik eta zaurgarritasun honetatik ikasi nuen kantak egiten, eta kanta horiek salbatu egin naute”, jarraitu zuen artistak.
“Ondas honek gogorarazi dit musika egin daitekeela zintzotasunetik, presarik gabe, sendotasun inposaturik gabe, gizaki soil baten modura”, gaineratu zuen. Bukatzeko, sorterria aipatu zuen artistak: “Azkenik, eskerrak eman nahi dizkiot nire herriko jendeari, sendatutako zauriak dituzten pertsonak dira, eta La Palmako emakume hau ez da gutxiago izango”.